Ostoja na Ostrobramskiej

Osiedle Ostrobramska – "wysokoblokowe (do 15 pięter) osiedle spółdzielcze położone pomiędzy ulicą Witolińską Zamieniecką, Grochowską oraz Trasą Łazienkowską na warszawskiej Pradze-Południe wybudowane w latach 70. XX w. w systemie konstrukcyjnym "Żerań" (tzw. rama H). Osiedle liczy około 8-10 tys. mieszkańców."

"Na osiedlu znajdują się m.in. wybudowany siłami mieszkańców Kościół pw. Narodzenia Pańskiego przy Sanktuarium Matki Boskiej Ostrobramskiej (ul. Ostrobramska 72) i pętla autobusowa "Witolin" (poprzednio "Osiedle Ostrobramska", a wcześniej "Gocław przy Trasie", nazwę zmieniono z dniem 1 marca 2010)."
"23 czerwca 2004 r. osiedle wyodrębniło się ze struktur RSM Osiedle Młodych, zawiązując Spółdzielnię Mieszkaniową Ostrobramska liczącą kilkanaście tysięcy mieszkańców. Szybko podjęto działania rewitalizacyjne. Odmalowano klatki schodowe, wyremontowano lub wymieniono część wind, skrzynki pocztowe, okna na klatkach schodowych. Uprzednio zostały wymienione drzwi wejściowe do budynków, rury instalacji wodociągowej i gazowej, zamontowano liczniki zużycia wody, gazu, podzielniki kosztów ogrzewania. Poprawiono stan chodników, oświetlenia, zieleni osiedlowej, zmodernizowano place zabaw. W latach 2006-2013 przeprowadzono termomodernizację budynków, obejmującą także wymianę barierek balkonowych."
"W 2000 osiedle stanowiło plener dla filmów: "Cześć Tereska" (reż. Robert Gliński), "Job czyli ostatnia szara komórka" oraz "Inferno" (reż. Maciej Pieprzyca)."

Jedną z największych zagadek osiedla Ostrobramska są wapienne figury, które pojawiły się wraz z nowo powstającym w latach 70-tych osiedlem. Najprawdopodobniej zostały wykonane przez studentów ASP, jednak do dnia dzisiejszego nie zostało to wyjaśnione. Obecnie nie bardzo wiadomo, kto jest ich właścicielem i co można by z nimi zrobić - usunąć, zostawić, cz może spróbować odnowić. Czy wiesz, że nie wszystkie rzeźby niszczeją do dnia dzisiejszego?

Południowo wschodni skraj osiedla Ostrobramska jest domeną wapiennego pomnika nazwanego przeze mnie "Ostoją". Jest to dwu metrowy monument, który nie jedno widział i nie jedno słyszał, a mimo to potrafi dochować tajemnicy. Umiejscowiony jest na pagórku na tyłach bloku Ostrobramska 78.

Tekst i zdjęcia z:

https://www.geocaching.com/geocache/GC73W9E_nieokielznany-rzezbiarz-3-ostoja?guid=685ec9d8-f710-4c2f-b879-1903a6548fee

Orzel Na Kolumnie / An Eagle On A Column

Tekst pochodzi z:

Orzel Na Kolumnie / An Eagle On A Column - GC37C8Z

Ślad po Napoleonie?

Właściciel: wantsky&ru.beus 
GPS: 52.181733, 21.02667

 Kolumna stala tu, w szczerym polu, już na przel. XVIII i XIX w. Prawdopodobnie wiąże się ona z powrotem wojsk Napoleona spod Moskwy i powstaniem styczniowym. Imitacje orla napoleońskiego dostawiono w latach ’60 XX w. W latach ’70 przeprowadzono renowacje, ale na tyle nieudolnie, ze szybko zaczęła się rozsypywać. W 1998 kolumna została zrekonstruowana i postawiona przed budynkiem.

=====================================================================

The column was already standing here, in the middle of nowhere, at the turn of the 18th century. It's said to be related with the Napoleon's army returning from Moscow and the January Uprising. The eagle imitation was put on the column in the sixties of the 20th century. In the seventies it was inefficiently renovated causing its fast dispersion. In 1998 the column was reconstructed and put in front of the building.

Updated: n/a

Maczuga Sobieskiego

Swoją maczugę miał Herkules, miał swoją i Jan Sobieski. Dla jej upamiętnienia ustawiono w Wilanowie monument. 

W 2001 roku, nieopodal miejsca w którym stoimy, na rogu Klimczaka i Przyczółkowej odsłonięto pomnik przedstawiający Jana III Sobieskiego z żoną - Królową Marysieńką. Jednak to nie temu monumentowi poświęcony jest nasz kesz. Dotyczy on bowiem "buławy hetmańskiej", która powstała jako uzupełnienie pomnika.

Skąd jednak buława, skoro jak wiemy Sobieski królem był? Jan III Sobieski zanim objął tron, pełnił (i to z sukcesami) funkcje hetmańskie. Dowodząc wojskami koronnymi Jana Kazimierza, a później Michała Korybuta Wiśniowieckiego zwyciężył m.in. pod Podhajcami (1667) i pod Chocimiem (1673). Dopiero sytuacja polityczna zmusiła go by zajął się wielką polityką i w końcu ubiegał się o elekcje.

Sama buława, ustawiona w okolicy placu zabaw nie jest i nie miała być finalną wersją artystycznego przedsięwzięcia. Autor - Tadeusz Dębski - zamierzał stworzyć znacznie większą (72 metrową)  konstrukcję o podobnym kształcie, która miała pełnić rolę tarasu widokowego. Póki co - nie udało się.

================================================

ENG:

Hercules had his mace, so as John III Sobieski. There is a monument in Wilanow to memorialize it.

In 2001, near the place where you’re standing, in the corner of Klimczaka and Przyczółkowa street, there was set up a monument of John III Sobieski and his wife - Marie Casimire (in Poland called Marysieńka). However, our cache is not dedicated to them. It’s about Hetman’s Mace, which was created as an additional part to the monument.

Why he had a mace, if, as we all know, he was a king? John III Sobieski, before he ascended the throne, was a successful Field Hetman of the Crown. Leading Polish army he won the Battle of Podhajce (1667) and Battle of Khotyn (1673). Political situation forced him to engage in politics and he started to apply for election.

The Mace, which stand near playground, is not (and it was not supposed to be) the final version of the artistic affair. The author, Tadeusz Dębski, was going to create bigger construction (72 meters high) with similar shape, which was supposed to be an observation deck. As for now the idea failed.

Pomnik Tarasa Szewczenki

Taras Hryhorowicz Szewczenko (ur. 9 marca 1814 we wsi Morynce w powiecie zwinogródzkim gubernii kijowskiej, zm. 10 marca 1861 w Petersburgu) - ukrainski poeta narodowy, malarz, przedstawiciel romantyzmu. Taras Szewczenko jest równiez przedstawicielem literatury rosyjskiej. Niemal wszystkie jego powiesci i wiekszosc dramatów zostalo napisanych po rosyjsku, podczas gdy utwory poetyckie Szewczenki tworzone byly w jezyku ukrainskim.

Tekst pochodzi z

https://www.geocaching.com/geocache/GC39CQ8_taras-szewczenko?guid=195cfaac-1413-4265-940b-c84c8d38945a

Ciche podwórka Starej Ochoty

W cichym klimatycznym zakątku Starej Ochoty w Warszawie, na wewnętrznym podwórku ulic: Tadeusza Joteyki, Białobrzeskiej i Sękocińskiej znajduje się fontanna. W latach: 1950 -1960 kamienice miały wygrodzone podwórka, zadbane ogródki z elementami podwórkowej architektury. 

Fontann było i są trzy. 

Jedna na wprost wejścia do kamienicy ul. Sękocińskiej 13 (pozostały fragmenty). 

Druga otoczona leciwymi drzewami najlepiej zachowana, lecz niedziałająca fontanna niedźwiadek (ul. Sękocińska 15). 

I ostatnia zachowana we fragmencie na końcu ul. Sękocińskiej 20 i ul. Szczęśliwickiej 2 (przy Alejach Jerozolimskich).

Golgota Wschodu

Monumentalny pomnik autorstwa Maksymiliana Biskupskiego odsłonięty 17 września 1995 roku. Znajduje się u zbiegu ulic Muranowskiej i gen. Władysława Andersa w Warszawie. Pomnik przedstawia ładunek krzyży na kolejowej platformie, która ustawiona jest na torach, a na każdym podkładzie widnieje nazwa miejscowości znanej z kaźni narodu polskiego w ZSRR. Został wybudowany ku czci Polaków poległych i pomordowanych na Wschodzie, a w szczególności wywiezionych do łagrów na Syberii oraz ofiar zbrodni katyńskiej. Pomnikiem opiekują się członkowie Federacji Rodzin Katyńskich i organizacji kombatanckich. W 1999 modlił się tu Jan Paweł II podczas VII pielgrzymki do Polski. Obok pomnika w 2006 podczas pielgrzymki do Polski swoim papamobile przejeżdżał też Benedykt XVI.

 Autor projektu - artysta rzeźbiarz Maksymilian M. Biskupski przedstawił „golgotę wschodu” w sposób symboliczny i realistyczny zarazem: na autentycznym, ślepym torze kolejowym ustawiony jest wagon - platforma, wypełniony krzyżami. Oprócz krzyży katolickich i prawosławnych widnieją akcenty religijne muzułmański i żydowski. Wszystkie razem symbolizują wielonarodowość i wielo religijność Kresów Wschodnich. Wśród krzyży wykonanych z brązu jeden wyróżnia się bielą. Stalowy krzyż upamiętnia zamordowanego skrycie 20.01.1989 r. księdza prałata Stefana Niedzielska, proboszcza kościoła p.w. św. Karola Boromeuszka na Cmentarzu Powązkowskim. Dzięki jego staraniom powstało przy tym kościele Sanktuarium Poległych i Pomordowanych na Wschodzie - zalążek późniejszych przekształceń, które zwieńczyła Fundacja Poległym i Pomordowanym na Wschodzie.

            Idąc ku wagonowi wzdłuż toru mijamy 41 odlanych z brązu podkładów kolejowych. Na każdym z nich wyryta jest; nazwa miasta lub powiatu, z którego deportowano polskich obywateli lub miejsc na Kresach Wschodnich, gdzie walczyli o swoja wolność, a także miejsc kaźni na Wschodzie, gdzie wielu z nich zginęło lub umarło. Na bocznej ścianie wagonu widzimy godło RP - orła w koronie wkomponowanego w znak Wojska Polskiego.

            Pomnik stał się miejscem oddawania czci zesłańcom Sybiru przy okazji uroczystości 17 września każdego roku. Odbywają się one z udziałem najwyższych przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, kompanii reprezentacyjnej Wojska Polskiego, kombatantów i członków Związku Sybiraków z pocztami sztandarowymi. Wygłaszane są przemówienia, w których przypominane są tragiczne losy Polaków z Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej. Przed wagonem składane są liczne wieńce i stawiane znicze. Również na podkładach toru społeczeństwo Warszawy składa kwiaty i zapala znicze. Gdy będziesz w Warszawie, nie może przy Pomniku zabraknąć Twojego znicza.

           

Szpadel

Na ulicy Przeskok znajduje się Ogród Łobzów - prywatny ogród-wystawa połączony ze sklepem ogrodniczym. Jedna z dekoracji jeszcze przed bramą ogródu robi duże wrażenie. Jest to olbrzymi szpadel.

Szpadel jest częścią dekoracji, własnością prywatną właściceli Ogrodu Łobzów, jednak znajduje się poza nim, dlatego dostępny jest dla każdego. Łopata wg. pracowników powstała ponad 10 lat temu. 

 

Tekst i zdjęcie z https://www.geocaching.com/geocache/GC3V7BN

 

Powstanie Warszawskie - pamięta cała Polska

70. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego, najbardziej heroicznego zrywu Polaków podczas II Wojny Światowej. Oddająć cześć bohaterom, często młodym ludziom, którzy w imię obrony Ojczyzny walczyli na śmierć i życie założona zostaje skrzynka przy ulicy Powstańców Warszawskich w Krakowie. Można polemizować czy dowódcy AK zrobili dobrze czy źle, ale bohaterstwo Polaków zasługuje na najwyższy szacunek - warto to pamiętać, warto o tym mówić i przekazywać dalej. Cześć i chwała bohaterom!
 
Powstanie Warszawskie 1944, to wystąpienie zbrojne przeciwko wojskom niemieckim, okupującym stolicę, zorganizowane przez Armię Krajową w dniach 1 sierpnia 31 października 1944 roku. Powstanie Warszawskie 1944 zostało przeprowadzone w ram ach akcji „Burza”. Za poczatek powstania warszawskiego uznaje się datę 1 sierpień 1944, czas - tzw. Godzina W. Głównym celem powstania warszawskiego było obalenie Niemców, a także ratowanie suwerenności, kształtu granicy wschodniej sprzed wojny, a także obrona przed stworzeniem w Warszawie władz państwowych narzuconych przez ZSRR. Istotną rolę jeśli chodzi o działania zbrojne odegrał T. Bór Komorowski. Dziś śladem po tych działaniach jest Muzeum powstania warszawskiego.
Powstanie 44, bez wątpienia zaliczane jest do jednego z najistotniejszych wydarzeń końca wojny.
W przeddzień wybuchu Powstania Warszawskiego do ludności zaapelował Związek patriotów Polskich, apelując do walki przeciwko niemieckiemu okupantowi. Zbliżająca się Armia Czerwona, jej sukcesy na froncie i ryzyko dalszego powodzenia przesądziły o wybuchu powstania. Polscy dowódcy - m.in. Bór Komorowski, oceniali, że walki zostaną przeprowadzone szybko i potrwają zaledwie kilka dni, w rzeczywistości trwały aż 63 dni.
W momencie wybuchu Powstanie Warszawskie niemieckie siły zbrojne (Wehrmacht), otrzymały od Hitlera rozkaz zrównania Warszawy z ziemią, miasto miało przestać istnieć. Plan nie do końca się spełnił, jednak straty poniesione podczas dwumiesięcznych walk były ogromne. Powstanie 44 - straty po stronie polskiej wyniosły około 10 tys. zabitych i 7 tys. zaginionych, 5 tys. rannych żołnierzy oraz od 120 do 200 tysięcy ofiar spośród ludności cywilnej. Wśród Niemców było 10 tys. zabitych, 7 tys. zaginionych, 9 tys. rannych żołnierzy oraz 300 zniszczonych czołgów i samochodów pancernych.